BABA PUNHAN


 
 

Mən nə dedim ki?!

Yoxdan gələni var elədim, mən nə dedim ki?!
Haqq əhlin ümüdvar elədim, mən nə dedim ki?!

Məzlumlara qan udduran alçaqları bir-bir,
Söz udmağa vadar elədim, mən nə dedim ki?!

Xofdan əyilib bütpərəs olmuşlar önündə,
Qansız bütü inkar elədim, mən nə dedim ki?!

Allahı unutmuşlara xatırladan oldum,
Qafilləri hüşyar elədim, mən nə dedim ki?!

Tərk eylədi şeytan bu könül mülkünü getdi,
Haqqımla yerin dar elədim, mən nə dedim ki?!

Can verdi Xuda, amma ki, eşq istədi məndən,
Yoxdur deməyə ar elədim, mən nə dedim ki?!

Gördüm ki, pul üstündə bu dünyanı tuturlar,
Dünyanı xəbərdar elədim, mən nə dedim ki?!

Haqqın özün axtardım onun qəbrini tapdım,
Amma sözün aşkar elədim, mən nə dedim ki?!

Pünhan, mən əməl dəftərini şerə çevirdim,
Yəni onu təkrar elədim, mən nə dedim ki?!

Nöqsanlar arasında

Tədris ili başlandı, xoş anlar arasında,
Bir həftə sevinc gəzdi, insanlar arasında.

Məktəb yolu şumlandı, rüşvət ilə tumlandı,
Başlandı yığım dövrü, "dehqan"lar arasında.

Üç, yəni otuz dollar, dörd – qırx, beş isə əlli,
Fərq kursda olur bir də, dövranlar arasında.

Örtüklüyə min töhmət, paltarsıza beş qiymət,
Qiymətsiz olub ismət, üryanlar arasında.

Başlarda ziya olsa, zülmətdə Vətən qalmaz,
Məftil zəmidən yanmaz, şalbanlar arasında.

Ya qarnıvu çək saxla, ya pencəyi dart bağla,
Bağlanmır otur ağla, nöqsanlar arasında.

İblisdən hələ dünya, azad ola bilmirsə,
Azadlığı axtarma, meydanlar arasında.

Çox mətələbi xəlqiyçün, aşkar elədi Pünhan,

Ağlamağım var, gözəlim

Nə işim var, na evim var, nə bağım var gözəlim,
Nə pulum var, nə ətim var, nə yağım var gözəlim,

Demə ki, yoxdu bağım mən tərəvəzdən kasıbam,
Kabinetlərdə kudum, balqabağım var gözəlim.

Neynirəm mən maşını gərçi məni dərd aparır,
Əlli dörd at gücünə tən ayağım var gözəlim.

Mənə tən eyləmə ki, evdə çırağım yoxdur,
Vacib oldur ki, dənizdə "Çırağ"ım var gözəlim.

Nə olar ki, Bakıya erməni təşrif buyurub,
Erməniynən axı burda calağım var gözəlim.

Məni toy məclisinə bir hacı dəvət elədi,
Dedi "şollar" şüşəsində arağım var gözəlim.

Bədgüman olma ki, dəryaya gedərsəm quruyar,
Çünki dərya qədəri ağlamağım var gözəlim.

Yedilər, qoymadılar ortada bir şey qalsın,
İncimə söyləsəm ancaq qırağım var gözəlim.

Saçım ağ, saqqalım ağ, neynirəm ölsəm kəfəni,
Bəxti-Pünhanə sevin, pulsuz ağım var gözəlim.

Öz dərdi fəqət qaldı, pünhanlar arasında

Şalvarımız evdə qalıb

Bizi çox dərinə çəkmə, arımız evdə qalıb,
Üzümüz sürtülüb, həm astarımız evdə qalıb.

Bizə tən eyləmə, neyçün belə çılpaq gəzirik,
Evimiz orda qalıb, paltarımız evdə qalıb.

Göbəyi oynadan hər cür havamız var küçədə,
Ürəyi oynadan amma tarımız evdə qalıb.

Necə on "Şirvan"a Məmməd kişi qız versin ərə,
Əriyib "qar qız"ımız qız qarımız evdə qalıb.

Kişiyik, amma ki, şortikdə gəzib fırlanırıq,
Soruşanda deyirik şalvarımız evdə qalıb.

Ən gözəl qızlarımız katibələrmizdi bizim,
Gəzirik katibələrnən yarımız evdə qalıb.

Biri mömin qız idi, o biri isə "mamlı-matan"
Matanı verdik ərə, dindarımız evdə qalıb.

O genəltdikcə yerin, yer bizə darlıq elədi,
Genimiz ermənilərdə, darımız evdə qalıb.

Bizə söz çatdıra bilməzsən, əzizim, bunu bil,
Hələ Pünhandakı söz ambarımız evdə qalıb.

Gəlsə qiyamət, ay ata

Nə yaman eyləmisən rüşvətə adət, ay ata,
Yıxacaq evmizi bir gün bu cinayət, ay ata.

Sənə mənsəb verilibsə, o deməkdirmi məgər,
Tikəsən nəslinə hər yerdə imarət, ay ata.

Əməlinlə məni rüsvayi-cahan eyləmisən,
Çəkirəm dostlar arasında xəcalət, ay ata.

Sənin ekrandakı yaltaqlığın üzmüş anamı,
Ona rişxənd eləyir külli-cəmaət, ay ata.

Bilirəm, sən də alırsan yığasan verdiyini,
Verməsən ustuluva yoxdu zəmanət ay ata.

Salmısan zindana yüzlərlə günahsızları sən,
Onların qarğışı qoymaz bizi rahət, ay ata.

Gəmiçi öz gəmisində sənə yer verdi fəqət,
Gəmisin istədin ondan bu xəyanət, ay ata.

Hara getsən son ümidün yenə Allah olacaq,
Tövbə qıl, gəl namaza eylə ibadət, ay ata.

Xəlqdən pünhan olan sərvəti qaytar xalqa,

Bu millətin qulpu qırığ

Xonçalara qoyulmarıq,
Yardım olsa sayılmarıq,
Öskürsək də ayılmarıq,
Yorğanımız sırığ-sırığ,
Bu millətin qulpu qırığ.

Həyat qalıb yoldaş gedib,
Qeyrət olub nimdaş gedib,
Alt üst düşüb, üst-baş gedib,
Yubkalar da cırığ-cırığ,
Bu millətin qulpu qırığ.

Kür bulanıb Araz qalıb,
Şillə dəyib qapaz qalıb,
Bakı əhli bir az qalıb,
Qalanın da işi fırığ,
Bu millətin qulpu qırığ.

Baş yolumuz qüsurludur,
Ayaq yolu çuxurludur,
Üzümüz çoxsüxurludur,
Bellərimiz sınığ-sınığ,
Bu millətin qulpu qırığ.

Ac qurdlarla dolub meşə,
Ələ gələn, keçib dişə,
Meşəbəyi düşüb işə,
Vəhşilərlə dolub qoruğ,
Bu millətin qulpu qırığ.

Əvvəlimiz Nəbi, Həcər,
Axırımız həftəbecər,
Dəliləri Həmzə seçər,
Ağıllını zindana yığ,
Bu millətin qulpu qırığ.

 

            
    

 


Bu SAYIT XOSUNUZA GELDI?
HE
YOX

(Sonucu göster)


Reklam
 
 




More Cool Stuff At POQbum.com


 
TV'de Bugün

 
www.kod-dunyasi.tr.gg

 

=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=